Feeds:
Posts
Comments

Archive for June, 2010

Parkpop 2010

Zonnig zomerplezier in Den Haag

Het Zuiderpark in Den Haag stroomt vol met mensen terwijl de zon in volle glorie aan de hemel staat. Op de twee hoofdpodia staan Alphabeat en The Bazzookas het publiek al vanaf de eerste minuut te vermaken.

Dat Alphabeat muziek kan maken die door de radio wordt opgegeten is al lang geen geheim meer. Met “Fascination” scoorden ze wereldwijd een megahit. En na enkele succesvolle tours kwamen van allerlei kanten lovende woorden over de show van deze Scandinaviërs. Ze misstaan dan ook niet als opener op de main stage op Parkpop. De vrolijke en energieke show brengt de stemming er al meteen in.

The Bazzookas, met de frontman van VanKatoen is een ideale festivalband. Scherpe teksten en een heerlijke kopersectie toeteren lekker in je oren terwijl je op het gras een drankje wegwerkt. Ze zijn deze zomer zo’n beetje overal te bewonderen en maken er, ongeacht waar ze spelen, een leuk feestje van. En waar kun je dat nu beter doen dan in de zon op Parkpop?

Het festival gaat daarna vrolijk verder. Veel mensen hebben zich met kleedjes en tassen geïnstalleerd op het gras in het Zuiderpark en genieten van de muziek, het weer en er hangt een vriendelijke, gemoedelijke sfeer, waarbij vrijwel iedereen zich uitstekend lijkt te vermaken.

Op de Jupiler Stage speelt nu een relatief onbekend bandje uit Frankrijk. The Popopopops zijn een alternatieve rock outfit uit Rennes en maken muziek die ergens in het midden ligt van Phoenix, The Killers en Arctic Monkeys.De dansbare indiepop komt op Parkpop erg goed uit de verf en deze band zou wel eens de verrassing kunnen zijn van het festival. Dat ze goed bezig zijn, is ook te merken aan het publiek dat langzaam van het ook swingend spelende Mama’s Gun overloopt naar The Popopopops.

Als ik het dan toch over Mama’s Gun heb, ze spelen lekker swingend en met zwoele, zomerse nummers. Van die typische zomerhitjes die lekker in je hoofd rond blijven tollen. Hun single “You Are The Music” was wel een hoogtepuntje, evenals de interessante cover van “Sex Machine”. Dat was dan misschien ook wel weer de kritiek, dat buiten de nummers die iedereen al kende het niet altijd iedereens aandacht vast kon houden. Maar lekker swingend en lekker zomers was het zeker.

Intussen blijven de urban artiesten op de X-Stage ook een prima feestje bouwen. Met Urban Roots is het daar in elk geval prima toeven. Hoewel het er niet bijzonder druk is en het optreden ook niet op alle momenten even strak is, zet deze muzikale act er toch een hele leuke show neer. De mix van stijlen is lekker en plezierig en laat een veelzijdigheid aan muzikaliteit horen.

Dan snel terug naar de Jupiler Stage waar de Belgische rockgrootheid Admiral Freebee klaar staat om een partij te rocken. Met o.a. Flip Kowlier op de bas heeft Tom van Laere een sterke formatie meegebracht. In België is hij al jaren een icoon, maar in Nederland begint hij nu pas langzaamaan de aandacht te trekken. Een veelzijdigheid aan rockgeluiden komt voorbij. Freebee wisselt moeiteloos af tussen garage rock, jersey beat, rootsrock, post-grunge en zo’n beetje elke variant daartussen die je kunt verzinnen. Er waren een paar technische strubbelingen in het begin en zowel het publiek als band hadden even een paar minuten nodig om warm te draaien, maar toen was het ook wel een beresterk optreden. Tom gooide nog wat olie op het vuur door te beweren dat hij net zo min “open en vriendelijk” was Snoop Dogg en Beenie Man, met een enigszins vuige en voor de gevoelige lezers zelfs shockerende argumentatie. Deze man staat, buiten zijn heerlijke muziek, dan ook niet voor niets bekend om zijn scherpe, sarcastische humor.

Op het hoofdpodium speelt in de tussentijd Ska Cubano, die de zomer even accentueren met hun zweverige, dansbare feestmuziek. Lekker languit in het gras liggen en genieten. Maar wel oppassen dat je er niet als een kreeftje uitziet als je weer opstaat.

En dan toch weer snel even spieken bij de X-Stage. Dret & Krulle, die de Grote Prijs al wonnen, zijn er nu een feestje van aan het maken in Den Haag. Het ziet er beregezellig uit. Lekker!

Nu even een tussenstop bij het New Horizons podium, waar de Haagse rockformatie Noblesse een kleine showcase geeft van hun conceptalbum/show ‘We Are Not Humanity’. De combinatie van artrock en moderne dans heeft een verrassend mooie uitwerking. Ik zag eerder al hun complete show, die meer dan de moeite waard is (3 en 4 juli in Paradiso, Amsterdam!). Maar ook in deze verkleinde uitvoering was het weer een genot.

Op de X-Stage zijn de Zuid-Amerikanen van Choc Quib Town bezig. Ze proberen iets te hard iets te creëren. Het ziet er allemaal leuk uit, maar het komt helaas niet helemaal uit de verf.

Dan weer terug naar de hoofdpodia. Op de Jupiler Stage laat de Japanse Canadees Justin Nozuka menig meisjeshart sneller kloppen. Met lieflijke popliedjes staat hij het publiek best aardig te vermaken. Hij wordt veel vergeleken met artiesten als Jack Johnson, John Mayer, Keaton Simons en Ernie Halter, maar de jonge muzikant kan dit niveau toch echt nog niet halen. Hoewel hij een mooie stem heeft en de liedjes met gevoel vertolkt, smelt het allemaal toch wel erg samen. Een beetje meer afwisseling en creativiteit zouden deze jongeman echter nog ver kunnen brengen.

Het is intussen tijd voor een speciale gelegenheid. Op de drie podia van Parkpop wordt tegelijkertijd een ode aan Den Haag opgevoerd. Onder leiding van Robert-Jan Stips (The Nits) brengt een groep van Haagse muzikanten op spectaculaire wijze het aangepaste lied “Achter de Duinen” ten gehoren. De interactie van het publiek wordt gevraagd en dit verzoek wordt met alle liefde ingewilligd. Gedurende een minuut of 10 is het overduidelijk dat Parkpop jarig is. Gefeliciteerd met het 30-jarig jubileum!

George Kooymans blijft nog even op het podium staan. Samen met Frank Carillo vormt hij Kooymans/Carillo & The Barking Dogs. Deze combinatie is een overvloed aan muzikaal talent en ervaring. Muzikaal klinkt het als een mix van de Golden Earring, de Eagles, met een sausje CCR en Buffalo Springfield er doorheen. Muzikaal is dit briljant van het eerste moment tot het laatste en deze ervaren kerels hoef je echt niet meer te vertellen hoe ze een show moeten neerzetten. Prachtig.

(klik hier voor een soundbite van Kooymans & Carillo)

Dan toch ook maar eventjes spieken bij Juliette Lewis & The Licks. Je hebt het idee dat Lewis al eeuwen meedraait en al die tijd wordt ze door de helft bejubeld en door de andere helft uitgejouwd. Muzikaal is het niet altijd even strak op Parkpop, vocaal zit ze er nu en dan eventjes naast, maar dat mag eigenlijk de pret niet drukken. Met energie en plezier gebruikt ze het hele podium en ze zet toch wel een knallende show neer.

Maar sorry Juliette, ik ren toch snel weer terug naar de Staedion Stage, want een van mijn persoonlijke helden maakt daar zijn opwachting. Nick Lowe, de man die misschien wel bekender is door nummers die andere artiesten hebben uitgevoerd dan door zijn eigen hitjes, laat hier zien dat hij een van ‘s-werelds allerbeste songwriters is. Veel (vooral jongere) bezoekers zullen zeggen dat het allemaal iets te tam en vriendelijk was, maar Lowe is nu eenmaal een typische gedistingeerde gentleman. Zo’n echte traditionele zelfs. Maar met zijn liedjes is helemaal niets mis! Ook een nieuw nummer als “I Read A Lot” klinkt weer uitermate goed.

(klik hier voor een opname van ‘Raging Eyes’ van Nick Lowe)

Dan barst langzaam het echte feestje los als enfant terrible Danko Jones het podium bestijgt. Met scherpe en grappige uitspraken krijgt hij het Parkpop-publiek al snel op z’n hand. “Nederland is ons tweede thuis” en “Jullie hebben ballen om Snoop Dogg van het festival te schoppen” worden met luid applaus ontvangen. Ook wilde hij graag op de foto met Nena (“because I think she’s hot”), maar dat mocht blijkbaar niet. Dus schakelt hij schaamteloos het publiek in. Maar dat is niet het enige wat deze band voor elkaar krijgt. Met scherpe, soms vuige rock songs die uitstekend uitgevoerd worden, brengt Danko dit festival tot ontploffing. De energie en het enthousiasme die de band op het podium laat zien is aanstekelijk en Danko Jones is misschien wel de beste act op dit festival.

Helaas moet ik Alpha Blondy missen, maar ik wil uiteraard de duitse rock chic Nena niet missen. Ze mag misschien een beetje belegen zijn, maar naar ik heb gehoord is ze het trucje nog absoluut niet verleerd. Dat wil ik natuurlijk zelf ook aanschouwen. Ik zie al veel mensen met ballonnen staan. Het publiek is massaal naar het hoofdpodium gestroomd om de Duitse te zien optreden. Als een echte diva betaamt, komt ze te laat het podium op. Maar dan is het ook meteen raak. Als een jong lammetje huppelt, springt en dans Nena het podium over en haar aanstekelijke en vrolijke attitude komt goed over bij het publiek. (Iets minder bij de pers, die graag meer foto’s had willen maken). Vocaal en muzikaal misschien niet de beste act op het festival, al is Nena in het Duits 10.000x beter dan Nena in het Engels, maar de show is absoluut een spektakel. De aankleding van het podium, de activiteit van de bandleden en de opzwepende, uptempo Duitse popsongs zorgen voor een spetterende afsluiting van deze nieuwste editie van Parkpop.

voor alle foto’s en video’s, bezoek onze Facebook pagina!

Fun in the Sun

The ‘Zuiderpark’ in The Hague is filling up with people as the sun shines in all its glory. The two main stages present Alphabeat and The Bazzookas to entertain the crowd right from minute one.

We already knew that Alphabeat makes music that is eaten up by the radio. With “Fascination” they scored a big hit all around the world. After successful tours there were also many people in many places that were very positive about their live show. And they prove that on Parkpop. With a cheerful and energetic show they get everyone in the mood for a fun day in the park.

The Bazzookas, with the former VanKatoen frontman, is an ideal band for a festival. Spunky lyrics and a very fine brass component resonate in your ears while you enjoy your drink on the gras of the Zuiderpark. They are on pretty much every festival this summer and regardless where they are, they know how to make it festive. Just like they are doing now on Parkpop.

The festival continues. Many people are on plaids and brought backpacks and are enjoying themselves with something to eat and drink while relaxing on the lawn. There is a friendly atmosphere and all the people seem to be enjoying themselves immensely.

At the Jupiler Stage, a more or less unknown act out of France is playing. The Popopopops are an alternative rock outfit from Rennes and make a blend of music that lies somewhere in the Middle of Phoenix, The Killers & Arctic Monkeys. The danceable indie pop works perfectly on the Parkpop festival and this band might just be the surprise of the day. More proof that they are doing well, is that they are drawing more and more people away from Mama’s Gun who are playing a good set themselves.

Speaking of Mama’s Gun, they are putting on a show with swinging, summery songs. Typical summer hits that will stick in your head for the rest of the day. Their single “You Are The Music” and the interesting cover of “Sex Machine” are instant highlights. That was also the downside of the performance. The more popular songs did great, but the lesser known songs couldn’t captivate everyone at all times.

In the meantime there is also a party going on at the X-Stage, where the urban acts are in charge. Urban Roots is giving away a nice show. Not super tight all the time, but the mix of styles is very pleasant and provides for an excellent show.

But then I quickly make my way back to the Jupiler Stage to see Belgian rock god Admiral Freebee. He brought Flip Kowlier on the bass and some other high profile musicians to make up his band. In the beginning both the Admiral and the crowd need a little warming up, but once things get going, Freebee delivers. Without effort he mixes Jersey Beat with grunge and rootsrock with pointy garage rock. And apart from the excellent music, Tom de Laere is also known for his sarcastic humor. He displayed this by graphically describing why he is in no way more friendly or open than Snoop Dogg and Beenie Man (who were both denied for the festival by the local government).

On the main stage, Ska Cubano accentuates the summer with danceable Carribean-style party music. This really makes it feel like summer, especially when you lay yourself down in the grass and enjoy it. Just make sure the sun doesn’t fry you!

After that I take a quick peek at the X-Stage again. Dret & Krulle, who are former winners of the Grand Prix of the Netherlands are making something happen there. It looks like a whole lot of fun!

Then I make a quick pitstop at the New Horizons stage, where the alternative rock outfit Noblesse is giving a small showcase of their concept album/show “We Are Hot Humanity”. The combination of artrock and modern dance is remarkably astonishing, and even in this shortened version it is still impressive.

On the X-Stage, Choc Quib Town is trying to entertain the crowd. While it is pleasing they are trying a little bit too hard. It all looks like a lot of fun, but in the end they can’t dot the Is and cross the Ts.

Back to the main stages. Justin Nozuka is melting young girls’ hearts on the Jupiler Stage. His sweet, bubbly pop songs are good entertainment for the primarily young crowd. He is often compared to Jack Johnson, John Mayer, Keaton Simons, Ernie Halter and the likes, but in no way does the young Canadian reach that level. He has a very good voice and knows how to perform his songs with feeling, but he misses the creativity and originality of these artists. He’s still a young kid though, so there is still time for him to grow and if he learns along the way he might have a very bright future.

Then it is time to celebrate Parkpop’s 30yr anniversary. On the three biggest stages, a combination of musicians from The Hague will perform an adapted version of ‘Achter de Duinen’ similtaneously. This is quite spectacular and with the interaction of the audience this is an instant highlight of the day. Happy birthday, Parkpop!

George Kooymans sticks around after that. Together with Frank Carillo he makes up Kooymans, Carillo & The Barking Dogs. This is a musical act filled with talent and experience. Think Golden Earring meets the Eagles & CCR with some Buffalo Springfield on top. Musically it’s sheer brilliance from start to finish and no one has to explain to these music veterans how to put on a show.

Time to see what Juliette Lewis is up to on the Jupiler Stage. Dressed in red, the rock diva, who’s always been cheered by half of the people and dismissed by the other half, is having a lot of fun on stage. It’s not always perfect, but she puts on a smashing show that entertains the crowd.

But sorry, Juliette, I’m going to leave you again. My hero, Nick Lowe is performing on the main stage. He is probably better known through hits he wrote for others than for his own songs. On Parkpop he shows he is one of the best songwriters in the business. Some people may say his performance was meek and not energetic, but Lowe is the ultimate British gentleman. And it fits him. Besides, his songs speak for themselves. Even a new song like “I Read A Lot” is just sheer genius.

Then the party really gets going as enfant terrible Danko Jones climbs on stage. With funny and sharp remarks he immediately gets the crowd on his hands. “The Netherlands is our second home” and “You guys have f*cking balls to kick Snoop Dogg off the festival” are received with cheers and applause. And when he mentions how he was trying to get a photo with Nena (“because I think she’s hot“) and her security people prevented that, he got the audience to cheer him on even more. But that’s not the only thing this band did well. With pointy, ballsy rock songs they energize the crowd and put on a hell of a show. Energetic, enthusiastic and very, very good.

Then, unfortunately I missed Alpha Blondy, but I was getting ready for German rock chick Nena. She may be a little bit over the top, but they tell me she still knows how to entertain a crowd. So lets find out. Many people are already holding balloons in their hands, so that promises something. Of course she’s a little late, but then she and her band are right on it. With a spectacular show and amazing energy, the German rocker wraps the crowd around her finger. Musically it’s not always the best, but the performance is absolutely enjoyable. Nena is 1.000x better than she is in English and the infectious German rock songs don’t miss their mark. Fun fun fun.

For all the photos, check our Facebook page (click the link above the English review)

Read Full Post »

Ed Harcourt – Lustre
June 14, 2010

Over the years it’s been hit or miss for Ed Harcourt. His breakthrough album “Here Be Monsters” was a brilliant debut, back in 2001, but on “From Every Sphere”, Harcourt couldn’t exactly reach similar heights. He came back strong with “Strangers”, which contained beautiful songs like Music Box and Open Book. “The Beautiful Lie”, however, wasn’t able to evoke the same emotion in me, nor did it feel like it was going to be an album that would be around forever.

With his 5th album, “Lustre”, Harcourt continues the on again, off again tradition, because on this new album he reaches new heights. The album is complete, the arrangements are very strong and the emotional depth of the songs is intense. Harcourt pulls you in, lets you go, his songs intrigue you and move you, but most of all the songs speak to you.

Starting with a title track that would make Randy Newman proud. The song has a nice drive and its filmesque character enriches the song in all the right ways. And Harcourt just keeps going, some of the songs are small, some of the songs are bombastic. He plays with tempo and intensity and gems like Heart of a Wolf, Killed By The Morning Sun & When The Lost Don’t Want To Be Found are the result of this artist’s versatility.

Ed Harcourt has brilliance inside him and sometimes it just doesn’t come out, but on “Lustre” he brings everything he’s got and without a doubt, it leads to his most impressive release to date.

Read Full Post »

Bertolf – Snakes  & Ladders
April 23, 2010

Debuting with “For Life”, Bertolf instantly became a success in the Netherlands. The melodic guitar pop & roll was pleasant to listen to and perfectly crafted to do well on the radio. But without becoming a cliché. Therefore, expectations for Bertolf’s sophomore release were high. A respected songsmith and balladeer, Bertolf had his work cut out for him.

With “Snakes & Ladders” he delivers and meets the expectations. His success may very well have longevity to it as he proves on a very solid second release. Catchy songs like Two In A Million and Fortune Changes Overnight are bound to become solid radio hits in the upcoming year.

Overall the sound of the album has become a little less mainstream. Bertolf uses more influences from roots and blues music and doesn’t get into the breezy, folky side of his genre very much. In my opinion this is a good decision as it makes the album cohesive and collective. The tracks fit together well.

As a songwriter, Bertolf definitely belongs at the top. His lyrics are accessible but not cliché and the musical arrangements are not the prefab, formulaic kind you see way too often these days. He knows when to keep it simple and when to add something to the songs and while “Snakes & Ladders” may not be the most surprising album of the year, but it is rock solid.

Read Full Post »

The Gaslight Anthem – American Slang
June 15, 2010

The Gaslight Anthem debuted with a solid album but really impressed with their sophomore release “The ’59 Sound”. They are returning with a new album in June and obviously the expectations are high. The new album is titled “American Slang” and is filled with high quality alternative rock.

The title track kicks off the collection of 10 songs and it immediately shows why this band is so popular and gets so many good critiques. At the moment they probably rank among the three best alternative rock bands, together with Mumford & Sons and Phoenix. In fact, there are parts of the title track that remind me of Mumford & Sons.

But overall the band keeps that raw, energetic modern rock & roll feel that they do better than anyone else. The uptempo Stay Lucky would make a good single and then they go all out on the rock anthem Bring It On which could very well become a rock classic as time goes by. It is without a doubt one of the best rock songs in the past 5 years.

The album continues strong and the band shows diversity within the genre without gravitating too far from their signature sound. You can hear the band comes from New Jersey as there are absolutely Jersey Beat (Springsteen, etc.) influences (for example on The Diamond Street Choir and Old Haunts) but then they go a little more alternative on songs like Orphans (would be very interesting for fans of Mae, Anberlin and the likes), Boxer which showcases an impressive vocal performance and We Did It When We Were Young which reminds me of U2. And no matter what direction the tend to go they do it as well as any other band, if not better.

“American Slang” is an album that delivers, an album that meets and even surpasses the expectations created by the band’s previous release. It’s an album that solidifies The Gaslight Anthem’s status as one of the very best alternative rock bands of the modern age.

Read Full Post »